وضاحت در مورد امتحانات گزینش شهردار هرات

۲,۰۱۵ views

پیش از همه بگویم که اینجا وبلاگ شخصی من است و نباید با سایت روزنامه اشتباه گرفته شود.

از دیشب ده‌ها تماس دریافت کردم با طرح این سوال که «چه کسی شهردار هرات می‌شود؟»
اعلان نتایج از وظایف ناظرین نیست و نخواهد بود، اما طی 18 سال گذشته، من به یک سری اصول عادت کرده‌ام و بخشی از زندگی من شده است. یکی از این اصول «وضاحت» در موضوعاتی است که با زنده‌گی مردم سر و کار دارد.
امتحانات گزینش شهردار هرات دو مرحله داشت:
تحریری و تقریری
روز اول امتحان تحریری بود. اعضای کمیته که سوالات را طرح کردند، این افراد بودند:
1. میوند رهیاب کمیشنر کمیسیون مستقل اصلاحات اداری و خدمات ملکی افغانستان
2. محمد نصیر حمیدی، رییس عمومی حکومت داری شهری اداره مستقل ارگان های محلی افغانستان
3. داوود نوری، متخصص ارشد استخدام و استاد دانشگاه کابل
4. ایمل صالح‌زی، رییس عمومی منابع بشری اداره مستقل ارگان‌های محلی
در روز نخست، امتحان تحریری گرفته شد. نوع سوال‌ها با سوال‌های معمول و کلیشه‌ای کمیسیون اصلاحات اداری تفاوت داشت و بیشتر سوالات تخنیکی و در حوزه کار در شهرداری بود.
زمان نمره دادن اطمینان دارم که هیچ عضو کمیته و هیچ ناظری نمی‌دانست، کدام پارچه از چی کسی است. کتینگ به صورت فوری توسط کسی که حق رای نداشت، جدا شد.
سپس زمان نمره دهی فرا رسید و افراد زیر بالاترین نمرات را در مرحله امتحان کتبی گرفتند:
عبدالرحمن مولوی زاده لیسانس شرعیات و معاون فعلی شورای مشورتی شاروالی هرات (27 نمره) از 40
وحید احمد وهاب زاده (25 نمره) از 40 – ماستر اقتصاد از جرمنی

پروسه تحریری ختم شد. من پیشنهاد دادم که همین امروز، پروسه امتحان شفاهی یا تقریری نیز اخذ شود تا از شفافیت پروسه اطمینان داشته باشیم.
اعضای کمیته با طرح من با وجود کمبود وقت، موافقت کردند. اما شماری از کاندیدان پست شاروالی هرات گفتند که به دلیل عدم آمادگی، باید این امتحان فردا اخذ شود.
روز دوم: امتحان شروع شد. سوال‌های اعضای کمیته بسیار تخنیکی بود. هیچ کس به تنهایی در نمره دهی نقش نداشت. سر یک نمره گاهی تا ده دقیقه بحث می شد تا به نتیجه درست برسند.
نمره کامیابی 60 بود. هرکس از هر دو امتحان مجموع نمراتش حداقل، 60 می شد برنده بود. کمیته باید 3 فرد را معرفی می کرد.
روز دوم امتحان که از حوالی ساعت 10 یا 10:30 صبح شروع شد، ساعت 9:30 شب ختم گردید. 18 نفر آمدند، طرح های خود را گفتند و به سوالات پاسخ دادند. ما همه چیز را به دقت زیر نظر داشتیم. به ویژه اینکه آیا در نمره دهی، شناخت و اغراض شخصی نیز نقش دارد یا خیر؟
من، استاد تره کی معاون علمی دانشگاه هرات و خانم ثریا پاکزاد، عضو جامعه مدنی و رییس موسسه ندای زن – گاهی تلاش می کردیم تا ببینیم به پاسخ های مشترک نامزدها، نمره مشترک داده می شود یا خیر؟
ساعت 9:30 پروسه ختم شد. از دید ما همه چیز شفاف بود. ما به اعضای کمیته حتا گفتیم که شفافیت فراتر از تصور ما بود.
پروسه جمع‌بندی نمرات هر دو امتحان شروع شد و تنها دو نفر توانستند بر اساس رای اعضای کمیته، نمره کامیابی بگیرند.
در پایان من فهرست شش نفری که بالاترین نمرات را گرفتند خدمت تان می‌نویسم.
یادتان باشد که نمره 60،‌نمره کامیابی بود.
از اینکه سطح تحصیلات برخی از دوستان را یادداشت ندارم عذرخواهی می کنم
1. آقای وحید احمد وهاب‌زاده، ماستر اقتصاد از کشور آلمان و عضو شورای مشورتی شهرداری هرات 62 نمره (کامیاب)
2. آقای عبدالرحمن مولوی زاده، لیسانس شرعیات و ماستر حقوق از دانشگاه پیام نور، 60 نمره (کامیاب)
سایر نمرات بالا
3. نصیراحمد محمدی،‌ لیسانس از هندوستان و ماستر اقتصاد از جاپان، 51 نمره
4. آقای سید ادریس گیلانی، مسوول فعلی عواید اداره شهرداری هرات 51 نمره
5. محمد ابراهیم فروزش، 47 نمره
6. آقایان نجیب محمدی و فرهنگ فرهنگ، مشترکا هر کدام 46 نمره
متباقی اعضا، نمرات شان پایین تر بود.
روز سوم با رییس اداره ارگان های محلی دیدار داشتیم. اول از شفاف بودن پروسه اطمینان دادیم. سپس من به وضاحت به آقای بیگ گفتم که در هرات چهره‌های شاخص فراوانی هستند اما از پروسه های شما اطمینان نداشتند و احتمالا به همین دلیل نامزد نشده اند. او تایید کرد و گفت که اینبار می خواهد به شیوه ای، شهردار برگزیده شود که مردم هرات از شفافیت در آن اطمینان داشته باشند.

دیدار هیئت نظارت با رییس عمومی اداره مستقل ارگان های محلی افغانستان

او سپس از ما پس‌زمینه و سابقه‌ی دو نفری که نمرات بهتر گرفته بودند را پرسید. با کمال امانت داری و با قاضی کردن وجدان مان، واقعیت ها را گفتیم.
این همه ماجرا بود. ما سه نفر ماموریت مان ختم شد.
همه این توضیحات، برای این بود که مردم در روشنی قرار بگیرند. من هرگز و تحت هیچ شرایطی، حاضر به پنهان کاری نیستم.
از دید شخصی من، هرات پر از ظرفیت های خوب است. ظرفیت هایی که می توانستند حضور پیدا کنند.
من طرفدار شهرداری‌ای هستم که 4 سال است روند رو به رکودش را شاهد هستیم.

یکبار دیگر از شفافیت این پروسه اطمینان می دهیم، در چنین پروسه هایی بزرگترین نگرانی، درز سوال ها به کاندیداهاست. در آن روز بر اساس پیشنهاد ما، سوالات از حالت کلیشه ای تغییر کرد و به جای سوالات اداری، سوالات تحصصی در مورد شاروالی ها و کار در این نهاد پرسیده شد.